| ``Amm`` 的个人资料ĂmäzìÉ~~อ ย า ก เ ป็ น ม...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
10月4日 รั ก แ ท้ อ ยู่ ที่ ไ ห น ? ?สายลมอ่อนๆพัดปอยผมสีขาวของคุณยายผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้โยกหวายโบราณ แว่นสายตาของเธอร่นมาอยู่ตรงปลายจมูก ขณะที่กำลังขะมักเขม้นอยู่กับงานเย็บปักถักร้อย ข้างตัวเธอมีหลานสาววัยรุ่นผู้หนึ่งนั่งอยู่ด้วย เธอประดุจดอกไม้ที่เพิ่งจะแรกแย้ม ทันใดนั้นเธอก็โพล่งออกมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยว่า ”คุยยายคะ ทำไมเราจึงหา’รักแท้’ ได้ยากเย็นนักคะ” หญิงชราผู้มีดวงหน้าอารีผู้นี้เงยหน้าขึ้นมาจากงานเย็บปัก ลูบศีรษะหลานสาวอย่างรักใคร่ สักครู่หนึ่งเด็กสาวกระเถิบเข้าไปใกล้พร้อมกับนอนหนุนตักคุณยาย ”ฟังนะ ยายจะเล่าอะไรให้หนูฟัง... เมื่อหลายศตวรรษก่อน ขณะที่โลกเรายังอ่อนวัยกว่านี้ รักแท้ปรากฏอยู่ทุกหนทุกแห่ง มนุษย์สามารถเป็นเจ้าของมันได้ด้วยการเรียกหา จึงมองไม่เห็นคุณค่าของรักแท้ เมื่อเป็นดังนี้พระผู้เป็นเจ้าจึงตัดสินใจที่จะเก็บรักแท้เอาไว้” คุณยายหันมาส่งยิ้มและลูบผมนุ่มๆของหลานสาวอย่างอ่อนโยน แล้วกล่าวต่อไปว่า... ”พระผู้เป็นเจ้าขอให้นางฟ้าสองตนช่วยเก็บรักษารักแท้ แรกทีเดียวนางฟ้าได้ฝังรักแท้ไว้ในดิน แต่มนุษย์ก็ขุดมันออกมาได้อย่างง่ายดาย ต่อมาพวกเธอจึงนำรักแท้ไปเก็บไว้บนภูเขาที่สูงที่สุด แต่ผู้คนก็พากันปีนป่ายไปจนถึงยอดเขานั้น... นางฟ้าจึงนำไปไว้ได้ท้องทะเลลึก แต่มนุษย์ก็ยังดำดิ่งสู่ก้นทะเลแล้วนำรักแท้กลับคืนมาอีกจนได้” ”คุณยายคะ... รักแท้ก็ยังหากันได้ง่ายๆอยู่ดีนี่คะ” หลานสาววิพากษ์ “...เพราะมนุษย์ก็จะขุด ปีน และว่ายน้ำ...” ”ในที่สุดนางฟ้าจึงตกลงใจที่จะเก็บรักแท้ไว้ในหัวใจมนุษย์... นับจากนั้นผู้คนต่างก็มีปัญหาในการติดตามหารักแท้... เพราะว่าพวกเขาจะพากันมองหามันในทุกหนทุกแห่ง ยกเว้นที่เดียว... ที่ซึ่งควรจะเก็บมันไว้ นั่นคือ ...ตรงหัวใจ” คุณยายกล่าวในที่สุด 8月8日 .* ความสุขของการได้รัก(ข้างเดียว) *.ความจริงก็คือ ในขณะที่เรากำลังคิดถึงใครคนนึงตลอดเวลา เค้าคนนั้นอาจกำลังคิดถึงใครคนอื่นอยู่ก็เป็นได้ และบางครั้งก็อาจมีใครบางคนที่คิดถึงเราอยู่โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า... "สิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือความฝันของเราเพียงคนเดียว" ฉะนั้นไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมอยู่กับความฝันมากกว่าการได้รู้ความจริง การไม่ได้เป็นที่หนึ่งในใจเค้าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า เราอาจได้เป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าได้เป็นที่ 3 หรือ 4... และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า..... ก็ขอให้คิดไว้ว่าก็ยังดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย..... มันอาจต้องมีน้ำตาบ้าง ในการยอมรับความจริงว่าเราไม่ใช่ที่ 1... แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดังๆพร้อมกับพูดกับตัวเองว่า... "ฉันเหนื่อยเหลือเกิน โปรดห้ามใจเถอะก่อนที่ฉันจะอ่อนล้าไปมากกว่านี้...." ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครสักคนไม่ต้องการความพยายาม... การตัดใจต่างหากที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจคุณดูสิว่า "ความสุขยามที่ได้สบตาเค้า" กับ "ความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า" อันไหนมันหนักหนากว่ากัน อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าสายเกินไป... อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้... อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน... แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย ถึงจะพบเค้าคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ... ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจเราไป.... ยิ้มให้โชคชะตา ที่ถึงแม้จะไม่ได้ทำให้เรารักกัน แต่ก็ยังทำให้เราได้รู้จักกัน... คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่ง... คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง... คนที่ทำให้คุณหัวเราะและร้องไห้ได้มากมาย... คนที่ยิ้มของเค้าเปลี่ยนวันที่หมองหม่นของคุณให้กลายเป็นวันที่สดใส... เท่านี้ก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ? แค่การได้เห็นคนที่เรารักได้หัวเราะอยู่กับใครสักคน คนที่เค้ารักมากที่สุด..... นั้นแหละคือ... ความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ 8月2日 Heaven Day Afternoonวันที่เธอไม่อยู่
แล้ววันนี้ก็เป็นวันแรกที่ฉันรู้สึกว่าสายตาเวลาที่มองผู้หญิงที่ผ่านไปผ่านมาผ่านไปผ่านมา พวกเธอทำหัวใจฉันเต้นแรงจะมองทางนู้นก็ดูดี
จะมองทางนี้ก็มีแต่ความหวือหวา
...โอ เพราะอะไรเพราะอะไร...
แต่ว่าทำไมหรือว่าเป็นเพราะใครฉันถามตัวเองว่าเพราะอะไร
ก็อาจจะใช่ก็อาจจะคิดว่าความรู้สึกที่คุ้นเคยแต่ฉันรู้สึกไม่คุ้นเลย
...โอ อยากจะหาคำตอบ...
วันนี้ฉันเป็นอะไร มองใครใครก็สวยไปหมดเลย
หันซ้ายหันขวามันไม่คุ้นเคย คงเพราะว่าเธอไม่อยู่
เมื่อมีเธออยู่ข้างข้างความรู้สึกของฉันที่มีต่อเพศตรงข้ามก็คือผู้หญิง
แต่ไม่ใช่เจ้าหญิงของฉัน
เป็นสิ่งที่อยากจะให้เธอนั้นได้เข้าใจ
ว่าเธอได้เติมเต็มในสิ่งที่ฉันนั้นขาดหายไป
เติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไป
เมื่อมีเธออยู่ในใจและไม่ว่าผู้หญิงคนไหนที่ผ่านมาผ่านไปผ่านมาผ่านไปผ่านมาแล้วไง
ก็แ
ค่ผู้หญิงเท่านั้นแต่ไม่ใช่เจ้าหญิงของฉันเธอก็รู้ว่าเรานั้นรักกันและฉันก็คงจะไม่เปลี่ยนไป
แล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันรู้สึกว่าสายตาเวลาที่มองผู้หญิงที่ผ่านมาผ่านไปผ่านมาผ่านไป
พวกเธอทำหัวใจฉันเต้นแรงจะมองทางนู้นก็ดูดีจะมองทางนี้ก็มีแต่ความหวือหวา
...โอ เพราะอะไรเพราะอะไร...
เมื่อมีเธออยู่ในใจและไม่ว่าผู้หญิงคนไหนที่ผ่านมาผ่านไปผ่านมาผ่านไปผ่านมาแล้วไง
ก็แค่ผู้หญิงเท่านั้นแต่ไม่ใช่เจ้าหญิงของฉันเธอก็รู้ว่าเรานั้นรักกันและฉันก็คงจะมีแต่
เธออยู่ในใจและไม่ว่าผู้หญิงคนไหนที่ผ่านมาผ่านไปผ่านมาผ่านไปผ่านมาแล้วไง
ก็แค่ผู้หญิงเท่านั้นแต่ไม่ใช่เจ้าหญิงของฉันเธอก็รู้ว่าเรานั้นรักกันและฉันก็คงจะไม่เปลี่ยนไป
ก็แค่ผู้หญิงเท่านั้นแต่ไม่ใช่เจ้าหญิงของฉัน
เมื่อมีเธออยู่ในใจและไม่ว่าผู้หญิงคนไหนที่ผ่านมาผ่านไปผ่านมาผ่านไปผ่านมาแล้วไง
ก็แค่ผู้หญิงเท่านั้นแต่ไม่ใช่เจ้าหญิงของฉันเธอก็รู้ว่าเรานั้นรักกันและฉันก็คงจะมีแต่
เธออยู่ในใจและไม่ว่าผู้หญิงคนไหนที่ผ่านมาผ่านไปผ่านมาผ่านไปผ่านมาแล้วไง
ก็แค่ผู้หญิงเท่านั้นแต่ไม่ใช่เจ้าหญิงของฉัน
เธอก็รู้ว่าเรานั้นรักกันและฉันก็คงจะไม่เปลี่ยนไป
7月26日 *-*-*-*ส อ บ ก า ร เ งิ น . . . เ ส ร็ จ สิ้ น โ ล่ ง ใ จ ต ก เ ย็ น ห ลั ง จ า ก ตื่ น ขึ้ น ม า จ า ก ก า ร ห ลั บ ไ ห ล อ ย่ า ง ไ ร้ ส ติ ต ก ใ จ กั บ ค ะ แ น น ที่ อ อ ก ม า ร ว ด เ ร็ ว ร า ว ส า ย ฟ้ า ฟ า ด ฟ า ด เ ข้ า ม า ที่ ก ล า ง หั ว ใ จ ต ล อ ด เ ว ล า ส า ม สี่ วั น ห ม ด ไ ป กั บ วิ ช า นี้ ที่ ทุ่ ม เ ท ใ ห้ ค ว า ม ห วั ง แ ล ะ ค า ด ห วั ง มั น ไ ม่ ไ ด้ ผ ล เ ล ย ผิ ด ห วั ง เ สี ย ใ จ ร า ว กั บ ว่ า โ ด น ใ ค ร หั ก อ ก ค ะ แ น น ห่ ว ย แ ต ก กุ เ ซ็ ง ม า ก ร่ า ง เ ส มื อ น ไ ร้ วิ ญ ญ า ณ ไ ม่ มี เ รี่ ย ว แ ร ง จ ะ อ่ า น วิ ช า อื่ น ๆ ไ ด้ อี ก ต่ อ ไ ป ( อั น นี้ กู เ ว่ อ ) ภ า ว น า ใ ห้ ก า ร ส อ บ ค รั้ ง นี้ ผ่ า น ไ ป เ ร็ ว ๆ ไ ม่ อ ย า ก เ ค รี ย ด ไ ม่ อ ย า ก อ่ า น แ ต่ ต้ อ ง อ่ า น ไ ม่ อ ย า ก จำ แ ต่ ต้ อ ง จำ ไ ม่ เ ป็ น ไ ร อี ก ไ ม่ กี่ ค รั้ ง ช่ ว ง เ ว ล า แ บ บ นี้ ค ง ไ ม่ มี อี ก แ ล้ว อ ด ท น ไ ว้ ! !
I LIKE IT !! 7月25日 *-**-*..หลงทาง
ก่ อ น นั้ น ฉั น เ อ ง ก็ เ ค ย ห ล ง ท า ง
เ มื่ อ ค ว า ม ฝั น ข อ ง ฉั น พั ง ท ล า ย อ ย า ก จ ะ มี กำ ลั ง เ พื่ อ ฉุ ด ใ จ ใ ห้ เ ริ่ ม ใ ห ม่ อ ย า ก เ ห็ น ป ล า ย ท า ง อ ยู่ ไ ห น กี่ ค ร า ว ที่ สั บ ส น กี่ ห น ที่ ห วั ง ก็ พ ล า ด ไ ป ไ ม่ เ ค ย จ ะ ลื ม คื น วั น ที่ ไ ด้ เ ค ย ร้ อ ง ไ ห้ ก่ อ น ที่ ฉั น จ ะ ไ ด้ พ บ กั บ เ ธ อ เ ธ อ ทำ ใ ห้ โ ล ก ข อ ง ฉั น เ ริ่ ม มี ค ว า ม ห ม า ย เ พ ร า ะ มี เ ธ อ เ ข้ า ใ จ เ ธ อ ทำ ใ ห้ โ ล ก ข อ ง ฉั น เ ริ่ ม มี ห วั ง ค อ ย ใ ห้ กำ ลั ง ใ จ กั น จ ะ ย า ก จ ะ เ ย็ น สั ก เ ท่ า ไ ร ( ต่ อ ใ ห้ มั น ไ ก ล สั ก แ ค่ ไ ห น ) แ ค่ ฉั น มี เ ธ อ ใ จ ค ง ไ ม่ ห ล ง ท า ง ห า ก ฉั น นั้ น ไ ม่ เ ค ย เ ดิ น ห ล ง ท า ง ไ ม่ เ ค ย ผิ ด ห วั ง กั บ ฝั น ที่ ตั้ ง ใ จ ก็ ค ง จ ะ ไ ม่ รู้ ซึ้ ง กับ ช่ ว ง เ ว ล า ที่เ ศ ร้ า ใ จ ไ ด้ เ ห็ น คุ ณ ค่ า เ ท่ า นี้ เ พ ร า ะ ว่ า ฉั น พ บ เ ธ อ เ พ ร า ะ ว่ า ฉั น พ บ เ ธ อ เ ฮ้ อ . . . แ ค่ ฉั น มี เ ธ อ ใ จ ค ง ไ ม่ ห ล ง ท า ง แ ค่ ฉั น มี เ ธ อ ใ จ ค ง ไ ม่ ห ล ง ท า ง *อยากให้
*ฟังเพลงนี้จัง
*PATRICIA
....Mid-Term!! วันแรกของการสอบมิดเทอม หัวแทบแตก อ่านๆๆแม่งทั้งวันทั้งคืน สี่วันเต็มๆ ชาวบ้านชาวเมืองเค้าไปเที่ยวสังสรรค์เฮฮา กลับบ้านกลับช่องกัน แต่กุนี่สิ...เป็นผีดิบ นอนดึก ตาโบ๋ๆอยู่ที่หอคนเดียว ดีนะที่อีกวัน ไอ่หมิงกลับมาอยู่เปนเพื่อน 1-2 วันแรก อ่าน การเงินฯ ทั้งวี่วัน ท่องสูตร 18 ล้านกว่าสูตร แต่ดีนะ ที่ฉลาด จำได้หมดละ เหลือแต่ว่า จะเอาสูตรไปใช้เปนไม๊ อ่านการเงินเสร็จ ก็ไปอ่านฝรั่งเศสต่อเลยย.. อ่านๆๆ ไม่รู้เรื่อง แม่ง ไอ่ชิบหาย ภาษาห่าไรวะเนี่ย (บ่นกับตัวเอง)เรียนไปก็ไม่รุ้ว่าจะเอาไปใช้ได้รึเปล่า เครียดๆๆ พอละ 7月18日 บวชๆเพลียๆ เพิ่งกลับมาจาก โพธาราม ไปงานบวช พี่ของเพื่อนมา เหนื่อยๆดี เดินทางแบบว่า แหกขี้ตาตื่นตั้งแต่เช้าเลยไง นั่งรถเข้า กทม แล้วก็ต้องนั่งรถ จาก สายใต้ ไปโพธารามอีก รถก็ติด อากาศก็ร้อนๆ กว่าจะไปถึง ปาเข้าไป เกือบๆ หกโมงเย็น ไปถึงก็ กินเหล้าเลย ไม่ได้ช่วยงานอะไรซักนิด เพราะว่างานเค้าเสร็จแล้ว เหอะๆ กิน กิน กิน ตะบี้ตะบันกินมันเข้าไป กินราวกับว่ามันเป็นน้ำผึ้งแสนอร่อย . . . หารู้ไม่ว่า มันเป็นน้ำผึ้งผสมยาพิษ ทำกุเมาไม่รู้เรื่องเลย ทรมานที่สุด ตกบันไดอีกตังหาก พูดจา หมาไม่แดกอีก สรุปแล้ว ไม่มีไรดีเลย . . . หลับ . . . ตื่นแต่เช้าอีกวัน ทั้งๆที่ปวดหัวแทบตาย แต่ต้องตื่น รีบๆๆอาบน้ำ รถที่บ้านอิจอยมารับไปที่วัด ไปถึงยืนงง อาอี๊ ไอ่จอยเรียกให้ไปถือ เทียนต้น ต้นเทียนอาไรซักอย่าง ถือนำหน้านาค ไหว้เจ้าที่เจ้าทางที่วัด ซักพัก หิวอ่ะ ก็ไปกินข้าวต้มร้อนๆ อร่อยดีนะ แต่กินไม่ได้ จาอ้วก แฮ้งๆ ฤกษ์งามยามดี ได้เวลา เดินวนรอบโบสถ์ สามรอบ มึนอีกแล้ว แต่ก็ค่อยยังชั่วขึ้น เพราะมีแก๊งแตรวงมาเล่นดนตรี เพลิน ทำให้หายมึนไปชั่วขณะ วนๆ รอบโบสถ์เสร็จ นาค ก็โปรยเหรียญ ฉันก็แอบ แย็บข้าง ทำทีเหมือนไม่อยากได้ แต่แอบอยากเข้าไปร่วมสนุกกะพวกคนเด็กคนแก่ ด้วย ก็เลยยืนอยู่ข้างๆโบสถ์ ตรงที่คนเค้าไม่ยืนกัน ยืนเฉยๆๆ....เหรียญก็มาตกอยู้ตรงหน้า หนึ่งอัน รีบเก็บเลย ดีใจมาก 55 เสร็จพิธี นาคกลายเป็นพระ ก็ถึงเวลากินๆๆอีก กินได้นิดเดียว..ยังไม่หายมึน กินเสร็จ ก็ช่วย เก็บจานเก็บโต๊ะ ดีเหมือนกัน ได้ใช้แรง จะได้หายมึน เสร็จสิ้นทุกสิ่งอย่าง ก็กลับมาที่บ้านจอย . . . นอน . . . ตั้งใจว่าจะกลับบ้าน หาแม่ซะหน่อย นอนเพลิน ไม่รุ้เวล่ำเวลา หกโมงเลยไง แพลนทั้งหมดที่วางไว้ ล่ม ตัดสินใจ กลับหอ ดีกว่า อาอี๊ ไอ่จอย มาส่งที่ทับแก้ว เอินไปส่งที่รถตู้ เกือบซวย รถเกือบหมด เกือบๆจะไม่ได้ไปไหนแล้วไง ใจนึงก็ยังคงอยากอยู่ที่ทับแก้วน่ะแหละ เพราะว่าอีกวันมีงาน รับปริญญา อยากอยู่ ถ่ายรูปกะพี่คนนั้น คงจะเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะได้เจอพี่เค้าอ่ะ แต่ในที่สุด รถตู้ก็มาจนได้ นั่งๆกลับไป สายใต้ ไปถึงเกือบๆสี่ทุ่มแหนะ ได้กลับตอน สี่ทุ่มครึ่ง โชคดีมากๆเจอพวกรุ่นพี่ ไปทำสารคดี เพิ่งกลับเหมือนกัน ถึงมหา'ลัย ตีหนึ่ง สลบ |
|
|
